Kedi maması nasıl seçilir?

Market rafında onlarca marka var ve hepsi kendini "premium" diye tanıtıyor. Bu kelimenin yasal bir karşılığı yok; herhangi bir mama kendini öyle adlandırabilir. Gerçekten bilgi veren yer paketin arkası.

Kedi zorunlu etçildir, bu bir tercih değil Köpekler et ağırlıklı ama esnek beslenir. Kediler beslenemez. Taurin, A vitamini ve araşidonik asit gibi maddeleri bitkisel kaynaklardan yeterince üretemezler; eksikliği körlüğe ve kalp yetmezliğine kadar gider. Bu yüzden kediye vegan mama vermek, köpeğe vermekle aynı şey değildir. İlk bakılacak satır budur: içerik listesinin başında adı konmuş bir et kaynağı olmalı.

Etiket nasıl okunur? – İlk üç madde önemlidir; içerik listesi ağırlığa göre sıralanır. Başta "tavuk", "hindi", "somon" gibi adı konmuş bir kaynak arayın. – "Kanatlı yan ürünleri" ya da "et ve hayvansal türevler" gibi ifadeler neyin kullanıldığını söylemez. Kötü olmak zorunda değildir ama denetlenebilir bir bilgi de vermez. – Yem katkı maddeleri bölümünde taurin mutlaka bulunmalıdır. – Paketin bir yerinde "tam ve dengeli besin" ya da AAFCO / FEDIAF standardına uygunluk ifadesi aranmalıdır. Bu, mamanın tek başına kediyi besleyebileceği anlamına gelir; "tamamlayıcı besin" yazanlar ödül niteliğindedir ve öğün yerine geçmez. – Hangi yaş grubuna göre üretildiğine bakın. Yavru, yetişkin ve yaşlı mamalarının kalori ve mineral dengesi farklıdır.

Yaş mama mı kuru mama mı? Kediler doğada suyun büyük kısmını avlarının etinden alır ve susama refleksleri zayıftır. Kuru mamayla beslenen bir kedi çoğu zaman gerektiği kadar su içmez; bu da alt idrar yolu hastalıkları ve böbrek sorunları için bilinen bir risktir. Yaş mamanın yüzde 70-80'i sudur ve bu açığı kapatır.

Kuru mamanın avantajı ise pratikliği, uzun süre dışarıda bekleyebilmesi ve kilo başına daha ucuz olması. Yaygın ve makul çözüm ikisini birlikte kullanmaktır: günde en az bir öğün yaş mama, geri kalanı kuru. Bütçe elveriyorsa tamamen yaş mama da uygun bir seçimdir.

Serbest mama kabı tartışması Kabı her zaman dolu bırakmak kolaydır ama kedilerin önemli bir kısmı bu düzende fazla kilo alır. Kısırlaştırılmış bir kedinin enerji ihtiyacı belirgin şekilde düşer, iştahı ise aynı kalır. Ölçülü porsiyon ve günde iki-üç öğün, obeziteyi ve buna bağlı şeker hastalığını önlemenin en basit yoludur. Paketin üzerindeki günlük miktar tablosu başlangıç noktasıdır; kedinin kilosunu ayda bir tartıp miktarı ona göre ayarlayın.

Mama değiştirirken acele etmeyin Ani geçiş ishal ve kusmaya yol açar, üstelik kedi yeni mamayı reddetmeyi öğrenir. Yedi ile on gün içinde kademeli geçiş yapın: ilk üç gün dörtte bir yeni, sonraki üç gün yarı yarıya, sonra dörtte üç, en son tamamı. Yaşlı kediler ve hassas mideli kediler için bu süreyi iki haftaya çıkarabilirsiniz.

Kedinin yemeyi bırakması acil bir durumdur Köpeklerden farklı olarak kediler birkaç gün aç kalmayı kaldıramaz. 24-48 saat yemek yemeyen, özellikle kilolu bir kedide hepatik lipidoz denen karaciğer yağlanması gelişebilir ve bu hayati risktir. "Nazlanıyordur" diye beklemeyin, veterinere gidin.

Su içmesini artırmanın yolları Kediler durgun sudan hoşlanmaz. Çeşme tipi su kaplarıyla su tüketimi genellikle artar. Su kabını mama kabından ve kum kabından uzağa koyun; kediler yemek yediği yerin yanındaki suya doğal olarak mesafelidir. Evin farklı noktalarına birden fazla kap koymak da işe yarar.

Kaçınılacaklar Kediye inek sütü vermeyin: yetişkin kedilerin büyük kısmı laktozu sindiremez. Köpek maması kedi için uygun değildir, taurin içermez. Sofra artığı, kemik ve çiğ balık düzenli beslenme kaynağı olmamalıdır.